Hoog tijd
Er was eens… een aarde
van alles van waarde
Laten we maken dat we dromen, dat we denken, dat we doen
Laten we maken dat we spelen, ons verwonderen, verbazen,
Laten raken, overdonderen, te grazen laten nemen
Ons laten vervoeren door die dansers
of een veel te kleine taxi
Laten we maken dat we snappen dat in begrijpen ‘rijpen’ zit
Laten we maken dat we, in plaats van van vakantie naar vakantie
werken aan relevantie
We gingen van asbakken kleien naar vleeswaren breien
Van zesjes- naar procesjescultuur
Van presteren naar leren incasseren
What’s next, qua nature en nurture?
Laten we maken dat we geen pleinen meer vullen met regels, rubbertegels
en hoepeltjes om door te springen
Laten we maken dat we vergaderingen zingend beginnen
Of met een vogeltjesdans
Laten we maken dat we goed kijken
Want kunst vraagt kijken, kijken én copen. (Met de c dus.)
Laten we met elkaar praten opdat onze hersenen communiceren
Laten we maken dat we opscheppen over de kwaliteit van onze myeline
en het onderhoud van de 20-baans snelwegen in onze kop
Laten we iedere drie minuten een squat tegen de rot in onze breinen
En omdat het nieuw, uitdagend, met moeite moet zijn
geldt voortaan voor alles: Hoe verder, hoe Scherder
Laten we maken dat we experimenteren, complimenteren, onderweg al applaudisseren
en ons laten intimideren door speakers op wielen
Laten we maken dat we breaken (op een podium of uit patronen),
gewone óf algenlichtjes ontsteken in de duisternis
Laten we maken dat we onthouden:
Neem jezelf mee de klas in en/of je vader.
We zien de achterkant van de maan en de robots komen deze kant op
Iemand vraagt of je Pookieworst lust
dus laten we maken dat we niet wachten maar alle onvermoede verbeeldingskrachten bundelen en gaan!
Laten we op de kunsten proosten en broodjes toasten met de tekst
‘Vergeet de grond niet te kussen’
Laten we maken dat we expressief, cultureel zo responsief als kan elkaar nog meer vertellen, vertrouwen,
laten we bouwen en verbinden
En als het geen nut heeft voor die witte/grijze/wat voor stof dan ook,
laat het voor de mooite, puur de schoonheid zijn
Want er was eens… een aarde
en er was, er IS nog van alles van waarde
©Floortje Schoevaart ’ 8/4/2026 slotgedicht t.b.v. ‘Daarom cultuureducatie!